CHOROBA WRZODOWA


Istotą choroby jest tworzenie się ubytków w błonie śluzowej żołądka lub dwunastnicy (niekiedy nawet wątroby lub trzustki).
Jak wynika z badań, 75% wrzodów żołądka i 95% wrzodów dwunastnicy spowodowanych jest przez bakterię Helicobacter pylori. Jest bakteria, którą wyizolowali i opisali w 1983 roku australijscy naukowcy - Robin Warren i Barry Marshal. Bakteria ta towarzyszy wrzodowi żołądka i dwunastnicy, zapaleniu błony śluzowej żołądka, często odgrywa znacząca rolę w patogenezie raka żołądka. Wykrywana jest także u zdrowych osób. Do zakażenia często dochodzi w dzieciństwie a infekcja nieleczona może trwać przez całe życie.
Chorobę wrzodową mogą również powodować długotrwałe napięcia nerwowe, palenie papierosów, nadużywanie alkoholu, błędy dietetyczne, predyspozycje rodzinne. W leczeniu choroby wrzodowej przywiązuje się większą wagę do leczenia farmakologicznego. Natomiast dieta w chorobie wrzodowej musi być pełnowartościowa, z odpowiednią ilością białka, tłuszczów,węglowodanów, witamin i soli mineralnych, zgodnie z przyjętymi normami dla ludzi zdrowych. Zalecenia żywieniowe powinny być ustalane indywidualnie dla każdego chorego. 
Co do zasady, z diety należy wykluczyć pokarmy, które nasilają dolegliwości, powodują bóle brzucha, wzdęcia, zgagę. Czyli, wykluczamy pokarmy ciężkostrawne, które długo zalegają w żołądku. Warzywa i owoce spożywamy w postaci gotowanych przecierów i rozcieńczonych soków. Surowe tylko w postaci rozdrobnionej. Posiłki spożywamy co 3 - 4  godziny, nie więcej niż 5 posiłków w ciągu dnia. Uważamy z obfitymi posiłkami i zbyt dużą ilością błonnika, gdyż wzmaga wydzielanie soków żołądkowych.
W czasie przyjmowania leków z bizmutem nie wskazane jest mleko i przetwory mleczne, ponieważ bizmut po połączeniu z białkiem mleka traci właściwości lecznicze.